Semaine 3 & 4 / Week 3 en 4

(Voor Nederlands zie onder)

Bonjour à tous,

voici, avec un peu de retard, mon troisième article sur mon séjour à Liège. Un retard qui est notamment dû au fait que j’ai été très occupé (et suis encore, malheureusement) ces derniers temps. Je vous promets qu’à partir de la semaine prochaine, je publierai de nouveau un article par semaine.

Quoi qu’il en soit, les deux dernières semaines j’ai vécu tant de choses : j’ai commencé avec les cours du soir de français ainsi qu’avec l’assistanat de langue néerlandaise. Comme j’ai attendu les deux avec impatience, j’étais très heureux de les pouvoir commencer. Tout d’abord, les cours du soir. Je me suis retrouvé, comme je vous ai raconté dans mon dernier blogue,  dans le groupe C1 (pour ceux qui ne savent pas ce que c’est : http://www.delfdalf.fr/niveau-c1-du-cecr-cadre-europeen-commun-de-reference-pour-les-langues.html). Chaque semaine on a deux cours de deux heures, pendant lesquels on travaille sur nos compétences productives (orales et écrites). Je suis le seul étudiant d’une haute-école (tous les autres font des études universitaires), ce que veut dire que je dois travailler dur. Pourtant, je ne m’en plains pas du tout, au contraire : je suis très heureux d’être placé dans un groupe d’un (très) haut niveau, puisque ça me permet d’améliorer encore plus mon français. La prof est à la fois gentille et sévère (d’une bonne façon) : elle exige que nous soyons capable de structurer, résumer, synthétiser et argumenter de longues textes sur n’importe quel sujet. Ce sont des compétences sur lesquelles j’ai déjà travaillé au NHL (mon haute-école aux Pays-Bas), pendant les cours de FLE, donc ça facilite les choses un petit peu.

Puis l’assistanat de néerlandais, avec lequel j’ai donc aussi commencé. Cet assistanat consiste à aider l’enseignante de néerlandais pendant les cours qu’elle donne à des étudiants Wallons (qui n’ont donc pas le néerlandais comme leur langue maternelle). On a commencé le premier cours auquel j’ai assisté par un petit tour de présentation : les étudiants et moi nous sommes présentés l’un l’autre. Je leur ai raconté sur mes études, mes passe-temps préférés et la région d’où je viens. Ce qui m’a étonné, c’est qu’ils savaient très peu des Pays-Bas, alors que Liège se trouve seulement vingt kilomètres au sud de la frontière néerlandaise. Il y a donc encore beaucoup de choses que je peux leur apprendre. J Je pense que cette ignorance est surtout dû aux différences linguistiques et culturelles. Pourtant, ils sont (presque) tous avides d’apprendre le néerlandais. Les étudiants, à leur tour, m’ont parlé de leurs raisons de vouloir apprendre le néerlandais. Ces raisons étaient quelquefois bien différentes : d’un côté il y avait des phrases telles que ‘Je le trouve tout simplement une très belle langue’, ‘J’aurai plus de chances de trouver un boulot’ et ‘C’est une des deux langues principales en Belgique et c’est pour ça qu’il est important de l’apprendre’, de l’autre côté il y avait aussi des étudiants qui auraient mieux aimé choisir l’anglais. Nous avons aussi parlé des avantages que présentent apprendre des langues étrangères en général : ‘Ça facilite la communication (mutuelle)’, ‘Ça te permet davantage de voyager’ et ‘Ça facilite de trouver un boulot’ étaient quelques-unes des réponses qui ont été données. Un sujet important, puisque les étudiants doivent en faire une rédaction dans quelques semaines. Le reste du cours on a consacré à des expressions idiomatiques. Ceux qui me connaissent un petit peu savent que c’est un sujet que j’adore trop. Les étudiants devaient faire quelques exercices sur des expressions idiomatiques néerlandaises, plus précisément deviner ce qu’elles voulaient dire. Ce qui était marrant, c’est que quelques expressions sont littéralement traduisibles en néerlandais, alors que d’autres étaient complètement différentes.

Au final (une construction que notre prof de français nous interdit d’utiliser, parce que c’est ‘trop oral’) cette semaine. Cette semaine, je n’ai pas eu de cours ‘normaux’, en raison de la soi-disant ‘semaine internationale’. Pendant cette semaine, nous (ça veut dire étudiants Erasmus, étudiants ‘réguliers’ d’Helmo et étudiants néerlandais, autrichiens et espagnols (tous profs en formation) qui étaient ici pour une semaine) avons assisté à plusieurs activités qui touchent à la multiculturalité. La semaine commençait lundi avec quelques activités sympas pour faire connaissance. Puis, après le diner, on a fait un tour de ville. Malgré qu’il faisait mauvais, on s’est bien amusé. Le soir, on a savourer un bon repas typiquement liégéois : des boulets à la liégeois. Le reste de la semaine se tenait sous la signe de la multiculturalité : il y avait des activités consacrées à ce sujet, comme par exemple une découverte mutuelle des systèmes éducatifs et de la multiculturalité en Europe, une promenade philosophique, un atelier sur le concept de multiculturalité  (qu’est-ce que c’est exactement ?) et une présentation  de deux mesdames qui nous ont parlé de leur travail (elles travaillent avec des réfugiés mineurs non-accompagnés) et de leurs propres expériences. Pourtant, l’activité la plus chouette était l’atelier cuisine le mercredi : d’abord, on était divisé en groupes, puis chaque groupe a préparé quelque chose. Notre groupe avait fait des gaufres, les autres groupes entre autre des biscuits de chocolat. Après, on avait la possiblité de goûter toutes ces délicatesses. Vendredi on a terminé la semaine par une présentation de la semaine. Une semaine très réussie, à mon avis.

Dimanche prochain (probablement), je publierai  un nouvel article. À la prochaine,

 

Niels

 

Le souper de la semaine internationale (à gauche) et la dégustation de nos délicatesses fait maison (à droite) / Het diner van de internationale week (links) en de proeverij van onze zelfgemaakte delicatessen (rechts)

Hallo iedereen,

Bij dezen, met enige vertraging, mijn derde blog vanuit Luik. Ik heb het de afgelopen tijd erg druk (gehad), dus vandaar deze vertraging. Mijn welgemeende excuses daarvoor. Vanaf volgende week zal ik weer wekelijks een nieuwe blog plaatsen.

Hoe dan ook, de afgelopen twee week heb ik de nodige dingen meegemaakt: als eerste ben ik begonnen met zowel de avondlessen Frans als met het taalassistentschap Nederlands. Daar dit beide vakken zijn waar ik erg naar uitgekeken heb, was ik blij er (eindelijk) mee aan te kunnen vangen. Om met de lessen Frans te beginnen: ik zit, samen met een vijftiental andere studenten, in de C1-groep. Voor degenen die het nu in Keulen horen donderen, dit betekent het volgende: ‘’Kan een uitgebreid scala van veeleisende, lange teksten begrijpen en de impliciete betekenis herkennen. Kan zichzelf vloeiend en spontaan uitdrukken zonder daarvoor aantoonbaar naar uitdrukkingen te moeten zoeken. Kan flexibel en effectief met taal omgaan ten behoeve van sociale, academische en beroepsmatige doeleinden. Kan een duidelijke, goed gestructureerde en gedetailleerde tekst over complexe onderwerpen produceren en daarbij gebruikmaken van organisatorische structuren en verbindingswoorden’’.  Elke week hebben we twee lessen van twee uur, waarin we in een intensief tempo zullen werken aan onze mondelinge en schriftelijke productieve vaardigheden. Dat ik me in een groep van hoog niveau bevind heb ik gelijk geweten: ik ben de enige hogeschoolstudent in de klas (de anderen studeren allemaal aan de universiteit) en de docente van dienst zou, als ze net zo snel kon rennen als ze kan spreken, Usain Bolt met tien vingers in de neus verslaan op de honderd meter sprint. Bovendien liegen de onderwerpen die de revue passeren er geenszins om: de meest zware politieke en filosofische kost komt aan bod. Klagen doe ik echter allerminst, integendeel: ik ben erg blij in een groep geplaatst te zijn met enkel studenten die een (erg) hoog niveau hebben. Er wordt van ons verlangd dat we zowel mondeling als schriftelijk in staat zijn lange, ingewikkelde, academische teksten op kundige wijze te structuren, samen te vatten, te synthetiseren en te beargumenteren. Vaardigheden waaraan ik op de NHL tijdens de lessen FLE en tijdens toetsen al meermaals gewerkt heb, dus dat verlicht de ‘last’ (tussen aanhalingstekens, omdat ik het niet echt als last ervaar) gelukkig enigszins.

Dan het taalassistentschap Nederlands, waarmee ik vorige week donderdag begonnen ben. Dit assistentschap houdt in dat ik, zoals de naam al aangeeft, de docente Nederlands assisteer tijdens de lessen die zij geeft aan Waalse studenten (die het Nederlands dus niet als moedertaal hebben).  De eerste les waarbij ik aanwezig was begon met een korte voorstelronde: de studenten stelden zich aan mij voor en ik aan hen. Ik vertelde ze onder andere over mijn studie, mijn hobby’s en de regio waar ik vandaan kom. Het opvallende hierbij was dat maar weinig studenten het nodige over Nederland wisten, laat staan over Noord-Nederland (van Groningen en Leeuwarden had niemand ooit gehoord). Dit terwijl Luik zich slechts twintig kilometer ten zuiden van de Nederlandse grens bevindt. Persoonlijk denk ik dat deze onwetendheid (die wij op onze beurt ook hebben over Wallonië) hoofdzakelijk te maken heeft met het taal- en cultuurverschil. De studenten stelden zich vervolgens ook aan mij voor. Ze vertelden onder andere over hun motivatie om Nederlands te gaan leren. Deze verschilde soms van persoon tot persoon: sommigen vinden het Nederlands ‘gewoon een mooie taal’,  anderen vinden het belangrijk om Nederlands te gaan studeren omdat het een van de twee belangrijkste talen van België is, weer anderen verklaarden dat een goede beheersing van het Nederlands de kans op het vinden van een baan aanzienlijk vergroot, terwijl er ook studenten bij waren die liever Engels gekozen hadden, maar voor wie dit echter geen optie was. Desondanks waren ze (bijna) allemaal erg leergierig en enthousiast. Verder hebben we nog gesproken over het nut van het leren van vreemde talen en hier gezamenlijk een woordweb van gemaakt. Dit omdat de studenten binnenkort een opstel over dit onderwerp in moeten leveren. ‘Bevordert onderlinge communicatie’, ‘geeft je de mogelijkheid om te reizen’ en ‘maakt het makkelijker om een baan te vinden’ waren enkele antwoorden die de revue passeerden. De rest van de les hebben we tenslotte besteed aan het onderwerp ‘Nederlandse spreekwoorden’. Degenen die mij een beetje kennen weten dat ik me met betrekking tot dit onderwerp als een vis in het water voel. Ik vond het dan ook erg leuk om hier samen met de studenten mee bezig te zijn. Ze moesten enkele opdrachten maken over spreekwoorden, waarbij ze bijvoorbeeld (uit de context) de betekenis ervan moesten raden. Het grappige was dat enerzijds sommige spreekwoorden letterlijk te vertalen waren (‘Het kind met het badwater weggooien’ -> Jeter l’enfant avec l’eau du bain’), terwijl andere wezenlijk verschilden (‘Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen’ -> ‘La semaine de quatre jeudis’ (‘de week van vier donderdagen’). Zo waren het niet alleen de studenten die iets leerden, maar ikzelf ook.

Vervolgens afgelopen week. Een week waarin ik geen normale lessen had: het was namelijk ‘La semaine internationale’ hier op school. Dit houdt in dat er Nederlandse, Oostenrijkse en Spaanse studenten van lerarenopleidingen (zowel lager als voortgezet onderwijs) voor een week naar Luik gekomen zijn om deel te nemen aan allerlei activiteiten die te maken hebben met multiculturaliteit. Wij als Erasmusstudenten namen ook deel aan deze week, alsmede enkele reguliere Belgische studenten van HELMo (de school waaraan ik studeer). De week begon op maandag met ’s ochtends enkele activiteiten om elkaar (beter) te leren kennen en een presentatie over verschillende schoolsystemen in Europa, om vervolgens ’s middags, na het diner (wat in België, in tegenstelling tot in Frankrijk, het middageten betekent), een stadswandeling door Luik te hebben. Ondanks dat het weer (net als de rest van de week overigens) bar en boos was, mocht dit de pret niet drukken. ’s Avonds hebben we ons tenslotte gelaafd aan een heerlijke ‘boulets à la liégeoise’, een streekgerecht van gehaktballen (geblust met azijn) en daarbij geserveerd patat en salade. De overige dagen stonden in het teken van verschillende activiteiten met betrekking tot het begrip multiculturaliteit: zo hadden we op dinsdag een zogeheten ‘filosofische wandeling’ en hadden we ateliers en presentaties over het concept ‘multiculturaliteit’ (Wat is het precies?) en over het werken van vluchtelingen: twee dames van vluchtelingenwerk kwamen ons vertellen over hun werk en hun ervaringen. Al met al was het allemaal erg leerzaam. De leukste activiteit, echter, vond woensdag plaats. Die dag hadden we ‘s middags een kookcursus onder leiding van een kookdocent en enkele studenten. We werden in groepen onderverdeeld en iedere groep kreeg als taak een bepaalde lekkernij te fabriceren. Zo heeft onze groep wafels gemaakt, terwijl andere groepen bijvoorbeeld chocoladekoekjes maakten. Na deze cursus hadden we uiteraard de mogelijkheid om van dit lekkers te proeven. Vrijdag hebben we de week afgesloten met enkele groepspresentaties over deze geslaagde week.

Volgende week zondag zal ik (als het goed is) mijn volgende blogartikel publiceren.Tot dan.

Niels

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s